OSP w Michałowie

Nie wypaja traw !

WYPALANIE TRAWY I POZOSTAŁOŚCI ROŚLINNYCH JEST NIE TYLKO PRZYCZYNĄ POŻARÓW

Zmorą pożarową jest wiosenne wypalanie traw, a późnym latem i jesienią wypalanie resztek pożniwnych. W naszej świadomości zachował się mit, że wypalanie traw i pozostałości roślinnych poprawia jakość gleby oraz jest swoistym rodzajem jej nawożenia i użyźniania. Rolnicy nadal sądzą, że ogień to "najtańszy herbicyd" do zwalczania chwastów. Okazuje się, że aby grunty rolne utrzymywane były w tzw. dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska zabronione jest wypalanie traw. Wiele lat temu naukowcy udowodnili, że takie pożary są szkodliwe. Ogień nie tylko zabija żyjące w trawie zwierzęta i mikroorganizmy, ale także wyjaławia glebę - z takich zabiegów "oczyszczających" nie płyną żadne korzyści. Po wypaleniu gleba ubożeje. W trakcie wypalania ginie cała mikroflora i mikrofauna, które ożywiają glebę.
Wypalanie traw i zarośli jest prawnie zabronione!
Jest to jeden z najbardziej brutalnych sposobów niszczenia środowiska. Wbrew pozorom, wypalanie nie daje żadnych korzyści, a wręcz przeciwnie - przynosi jedynie szkody dla przyrody, jak i samego człowieka.

I. Wpływ wypalania traw na ludzi

W pożarach giną ludzie - często ci którzy wypalają. Zatruwanie środowiska wskutek spalania prowadzi do pogarszania stanu zdrowia społeczeństwa i zmniejszenia długości życia. Pożary traw często przenoszą się na inne obiekty (lasy, budynki), powodując straty materialne.

II. Wpływ wypalania traw na zwierzęta

Giną w płomieniach żyjące w trawach ptaki, zwierzęta, owady, płazy, które są pożyteczne i przyjazne człowiekowi. Przelatujące nad płonącymi powierzchniami trzmiele i pszczołyginą, co powoduje zmniejszenie liczby zapylonych kwiatów, a w konsekwencji obniżenie plonów roślin. Ogień uśmierca wiele pożytecznych zwierząt bezkręgowych, m.in. dżdżownice, które mają pozytywny wpływ na strukturę gleby i jej właściwości. Zdarza się, że w pożodze tracą życie zwierzęta chronione.

III. Negatywny wpływ wypalania na glebę

gień wyjaławia glebę. Łąka czy pastwisko po wypaleniu zazielenią się, ale będą bezwartościowe. Jest to najgorsza opcja przygotowania gleby do nowego cyklu. W czasie wypalania ginie cała mikroflora i mikrofauna, które ożywiają glebę. Wypalanie, nawet jednorazowe, obniża wartość plonów o 5-8%; pogarsza się skład botaniczny siana. Niszczone są między innymi rośliny motylkowe. Zdecydowanie zwiększa się udział chwastów. Naukowcy twierdzą, że po takim pseudo-użyźniającym zabiegu ziemia potrzebuje kilku lat, by dawać takie plony, jak przed pożarem.

Zniszczeniu ulega warstwa próchnicy, a wraz z nią przebogaty świat mikroorganizmów (bakterie, grzyby), niezbędny do utrzymywania równowagi biologicznej życia mikroorganizmów w biocenozie łąkowo-pastwiskowej. Wysoka temperatura powoduje, że związki łatwo utlenialne, na przykład azot, utleniają się. Odkrywa się też powierzchnia gleby, co może powodować erozję.
Zniszczona warstwa próchnicy w glebie to większe zapotrzebowanie na nawożenie. Żyzna gleba bogata w próchnicę posiada strukturę gruzełkowatą i jest łatwa w uprawie oraz ułatwia rozbudowę systemu korzeniowego roślin. Gleba taka nie ulega erozji, szybko pochłania i zatrzymuje wodę niczym gąbka, łagodząc skutki nadmiaru opadów oraz ich niedoboru.

IV. Łamanie prawa jest karane!!!

Wypalanie traw oprócz tego, że jest naprawdę niebezpieczne, niekorzystne dla człowieka, jest też prawnie niedozwolone. Określają to odpowiednie zapisy prawne: Ustawa z dnia 14 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. (Dz. U. Nr 92, poz. 880) Zgodnie z art. 124 ustawy "zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów"

Wypalania traw zabrania też:

Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435 z późn. zm.). Art. 30 ust. 3 pkt 3 mówi, że "w lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a w szczególności:
  • rozniecenia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu lub nadleśniczego,
  • korzystania z otwartego płomienia,
  • wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych.
Kary za wypalanie traw, łąk i nieużytków.
Artykuł 131 ustawy o ochronie przyrody mówi, że "kto wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary, podlega karze aresztu lub grzywny". Zgodnie z art. 82, § 1 Kodeksu wykroczeń, za wykroczenie tego typu grozi kara aresztu, grzywny lub nagany. Kodeks karny art. 163 § 1 "Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać pożaru, podlega karze pozbawienia wolności od roku do 10 lat. Dodatkowe sankcje zagrażają osobom, które doprowadziły do czyjejś śmierci lub powstania strat materialnych. Wypalanie może skutkować obniżeniem lub wstrzymaniem dopłat dla rolników. Przestrzegamy przed zagrożeniami i skutkami wypalania traw.

Apelujemy o rozsądek! Zanim podpalisz, zastanów się czy przez bezmyślność nie narazisz mienia lub życia swojego i innych.

Opracowano w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Pińczowie